หยดเลือด หยาดน้ำตาของคนไทยต้องหลั่งลงแผ่นดินมากเพียงใด วีรชนของไทยที่ได้เสียสระชีวิตเลือดเนื้อ เพื่อรักษาแผ่นดินผืนนี้เอาไว้ให้ลูกหลาน ได้อยู่เย็นเป็นสุขตราบเท่าทุกวันนี้ ฉนั้นเราทุกคนจึงเป็นหนี้บุญคุณอันใหญ่หลวงนี้ ขอจงทดแทนคุณของแผ่นดินตั้งแต่บัดนี้ วันจันทร์เดือนยี่ แรม ๒ ค่ำ ปีมะโรง พศ.๒๑๓๕ เป็นวันที่สมเด็จพระนเรศวร ทรงทำยุทธหัตถีชนะพระมหาอุปราชา รัฐบาลไทยจึงกำหนดให้วันที่ ๒๕ มกราคม ของทุกปีเป็นวันกองทัพไทย วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ของทุกปีเป็นวันทหารผ่านศึก ถ้าเราไม่มีทหารผู้เสียสระเหล่านี้ ก็คงไม่ได้อยู่เป็นสุขเช่นทุกวันนี้ อย่าลืมวีรชน วีรบุรุษและวีรสตรีเหล่านี้ "กู กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ผู้เป็นโอรสของพระปิยะมหาราข ขอประกาศให้พวกมึงรับรู้ไว้ว่า แผ่นดินสยามนี้บรรพบุรุษได้เอาเลือด เอาเนื้อ เอาชีวิตเข้าแลกไว้ ไอ้อีมันผู้ใดคิดบังอาจทำลายแผ่นดิน ทำลายชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ คือกระทำการทุจริตก่อให้เกิดความเดือดร้อนต่อส่วนรวม จงหยุดการกระทำนั้นเสียโดยเร็ว ก่อนที่กูจะสั่งทหารผลาญสิ้นทั้งโครตให้หมดเสนียดของแผ่นดินสยาม อันเป็นที่รักของกู ...... ลูกหลานทั้งหลาย แผ่นดินใดให้เรากำเนิดมา แผ่นดินใดที่ให้ซุกหัวนอน ให้ความร่มเย็นเป็นสุข มิให้อนาทรร้อนใจ จงซื่อสัตย์ต่อแผ่นดินนั้น จาก บันทึก .... กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์

ค้นหาวิชาดาบไทยโบราณสายต่างๆ ศึกษาวัฒนธรรมไทยโบราณ ชีวิตของชาวเขาเผ่าต่างๆ ศึกษาปรัชญาต่างๆของโลกตะวันออก และ ศาสนาพุทธ ศึกษาประเพณีต่างๆรวมไปถึงภาษา และ วิถีชีวิตของชนชาวไทหรือไต แยกได้เป็น ไทใหญ่ ไทลาว ไทล้านนา ไทสยาม ไทลื้อ ไท้ล้านช้าง ไทญวน.. การรำดาบลาวที่หาดูยากมากครับ การแสดงการรำมวยเสือลากหางและลายดาบลาว

ออกมานั่งที่นอกชานบ้าน แล้วมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เห็นดวงจันทร์กระจ่างข้างบนโน้น

...โธ่เอ๋ย..มันดันเป็นพระจันทร์ ดวงเดียวกัน กับที่เราเคยเห็นที่บ้าน สมัยเมื่อเวลาที่เราอยู่บ้านเรานี่นา..

ยิ่งดู ก็ยิ่งคิด ยิ่งคิด ก็ยิ่งดู...คิดถึงบ้าน..จังเลย

..... .... .......คิดถึงบ้าน....จนจับขั้วหัวใจ น้ำตามันจะพาลไหลเอาน่ะครับ ... ... ....


ก่อนอื่น ขออนุญาตพูดถึง คนเขียนเพลง เพลงนี้เสียก่อน...นักเขียนท่านหนึ่ง เคยพูดถึงเขาว่า...

"ถ้าผู้ชายคนหนึ่งเทใจทุ่มชีวิตให้กับอะไรสักอย่าง กระทั่งนิยามความถูกต้องดีงามไว้กับสิ่งนั้น ชัยชนะในเรื่องนี้ย่อม มายถึง การเดินทางไปพบกับความครบถ้วนของตัวตนในเบื้องลึกของความรู้สึก ส่วนการพ่ายแพ้ ย่อมไม่อาจเป็นอื่นนอก จากการถอนราก ถอนโคนชีวิตของเขา..."

คุณอัศนี พลจันทร์ หรือ อีกชื่อที่เป็นนามปากา เวลาเขาเขียนหนังสือ คือ นายผี หรือ อีกชื่อหนึ่ง เวลาเขาเดินทางแรมรอนอยู่ตามป่าเขาลำเนาไพร ไม่มีโอกาสได้กินอยู่หลับนอนอย่างสุขสบายใน..บ้านเกิดเมืองนอนหรือภูมิลำเนาของตัวเอง คือ..สหายไฟ..

...นี่คือ ประวัติโดยย่อที่สุดของเขา...




อัศนี พลจันทร เกิดเมื่อ กันยายน 2461 อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี ในตระกูลเศรษฐี ร่ำรวยมากในสมัยนั้น บิดาคือพระมนูญกิจวิมลอรรถ
( เจียร พลจันทร ) มารดาคือนางสอิ้ง พลจันทร คุณปู่ของเขา เป็นต้นตระกูลพลจันทร์ , พลกุล , วงศาไพโรจน์ เมื่ออายุได้เพียง 3 เดือน คุณแม่ก็เสียชีวิต

อัศนี พลจันทร
ในปี 2464 เขาเข้าเรียนชั้นอนุบาลที่โรงเรียนประจำจังหวัดราชบุรี การเดินทาง ไปเรียนในโรงเรียนประจำจังหวัด มีรถม้าส่วนตัวและพี่เลี้ยงคอยรับส่งด้วย
หลังจากจบชั้นมัธยมปีที่ 5 เมื่อปี 2476 แล้วได้เขามาเรียนต่อ ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ในกรุงเทพฯ จนจบชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 8 แผนกภาษา เมื่อปี 2479 จากนั้นจึงเข้าเรียนกฎหมาย ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง ได้รับปริญญาธรรมศาสตร์บัณฑิต เมื่อปี 2483

เมื่อจบการศึกษา เขาเข้ารับราชการ เป็น..อัยการ..และได้รับการโยกย้ายไปทำงานหลายแห่ง ในขณะเดียวกัน ก็เขียนหนังสือและบทความต่างๆ เป็นจำนวนมาก ซึ่งมักเป็นการโต้แย้งกับทางบ้านเมืองหรือรัฐบาลในขณะนั้น ช่วงปี 2495 สมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม มีการกวาดล้างบรรดา นักหนังสือพิพ์และนักวิชาการ ที่ถูกเรียกกันว่า..กบฏสันติภาพ..นายผี โดนด้วยครับ

เขาต้องหลบหนี หายออกจากบ้านพร้อมภรรยาที่เป็นเหมือนเพื่อนตาย จากครอบครัว จากญาติพี่น้องตั้งแต่นั้นมา แล้วมาโผล่อีกทีราว 2504

ชื่อเสียงของนายผี เป็นที่ได้ยินรับทราบ ขึ้นมาอีกครั้ง หลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 เมื่อนักศึกษาในมหาวิทยาลัย ที่ทำกิจกรรมในชมรมต่างๆ นำผลงาน ทั้งบทกวี เรื่องสั้น เรื่องแปลและ บทวิจารณ์วรรณกรรม มารวมเล่ม ออกจำหน่าย ทำให้ผลงานของนายผีเป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย และขยายขอบเขตรับรู้ออกไปกว้างขวาง

ชีวิตของเขา ส่วนใหญ่ วนเวียนอยู่ใน จีน เวียดนาม และ ลาว และเนื่องด้วยเขาเป็นทั้งนักคิด นักเขียน และ กวี ในช่วงปี 2502 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศ จีน เขาได้เขียนเพลงๆนี้ขึ้นมา และได้กลายมาเป็นบทเพลงแห่งประวัติศาสตร์เพลงหนึ่งของเมืองไทย

นั่นคือเพลง..คิดถึงบ้าน..





สุรชัย จันทิมาธร เป็นคนนำเพลงนี้ออกมาจากที่ๆมันอยู่ และบันทึกเสียงครั้งแรกในนามวงคาราวานในปี 2526 ต่อมาในปี 2528 ยืนยง โอภากุล ) นำมาบันทึกเสียงอีกครั้งในนามแอ๊ด คาราบาว กับอัลบั้มชุด "กัมพูชา" และได้เปลี่ยนชื่อเพลงเป็น 'เดือนเพ็ญ' พร้อมทั้งสลับท่อนเนื้อร้องแต่เดิม หลังจากนั้นมีผู้นำเพลงนี้ไปบันทึกเสียงอีกนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งในอัลบั้มปกติและอัลบั้มบันทึกการแสดงสด อาทิ เจ้าฟ้าหญิงจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์, คนด่านเกวียน, อัสนี-วสันต์ โชติกุล, พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ,โฮป, คีตาญชลี, นรีกระจ่าง คันธมาศ, สายัณห์ สัญญา, สุนารี ราชสีมา, ยอดรัก สลักใจ, มนต์สิทธิ์ คำสร้อย ฯลฯ




--------------------------------------------------------------------------------


เดือนเพ็ญ สวยเย็นเห็นอร่าม
นภาแจ่มนวลดูงาม
เย็นชื่นหนอยาม เมื่อลมพัดมา
แสงจันทร์นวล ชวนใจข้า
คิดถึงถิ่นที่จากมา
คิดถึงท้องนา บ้านเรือนที่เคยเนาว์

กองไฟ สุมควายตามคอก
คงยังไม่มอดดับดอก
จันทร์เอยช่วยบอก ให้ลมช่วยเป่า
สุมไฟให้แรงเข้า
พัดไล่ความเยือกเย็นหนาว
ให้พี่น้องเรา นอนหลับอุ่นสบาย

เรไร ร้องดังฟังว่า
เสียงเจ้าที่เฝ้าครวญหา
ลมเอยช่วยพา กระซิบข้างกาย
ข้ายังคอย อยู่ไม่หน่าย
ไม่เลือนห่างจากเคลื่อนคลาย
คิดถึงไม่วาย เมื่อเราจากกัน

ลมเอย ช่วยเป็นสื่อให้
นำรักจากห้วงดวงใจ
ของข้านี้ไป บอกเขานำหนา
ให้เมืองไทยรู้ว่า
ไม่นานลูกที่จากมา
จะไปซบหน้า กับอกแม่เอย


--------------------------------------------------------------------------------


อัศนี ฯหรือนายผี เสียชีวิตเมื่อปี 2530 และได้มีโอกาศกลับบ้าน ? ...บ้านที่เขาบอกว่า..คิดถึงบ้าน..เขาได้กลับประเทศไทย บ้านเกิดเมืองนอนของเขาอีกที ในปี 2540 เมื่อภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากของเขา ได้หอบหิ้วห่อโครงกระดูกของเขา ยกขึ้นแนบใบหน้าของเธอ แล้วกระซิบแผ่วเบาว่า..

...คุณอัศฯ..กลับบ้านเรา เถิด...

มาร์ช 35 ปี พคท. - Revolution Song

บทกวีต่อไปนี้จาก "สัจจาภิรักษ์" กวีแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว อ่านโดยสหายชาวนา ณ จุดกึ่งกลางสะพานมิตรภาพ 22 พ.ย. 2540


เพราะเกิดมา เพื่อต่อสู้ ผู้กดขี่
ตราบจนสิ้น อินทรีย์ เป็นผุยผง
อุดมการณ์ ที่สานฝัน ยังมั่นคง
จักดำรง สืบทอด ตลอดกาล
เป็นเปลวไฟ นำทาง ไปข้างหน้า
ส่องวิถี ชี้มรรคา แก่ลูกหลาน
ทั้งจักได้ จดจำ เป็นตำนาน
ไว้เล่าขาน เพื่อมวลชน ได้ยลยิน
เป็นกองหน้า เป็นแบบอย่าง ถึงที่สุด
เป็นพลัง ที่ก้าวรุด ไม่สุดสิ้น
เก่าจากไป ใหม่เกิดมา เป็นอาจิณ
จนตราบสิ้น ผองพาล มารสังคม

ผมหลับตาก็ระลึกถึงความกล้าและความรักชาติรักประชาชนของนายผี



แต่น่าเศร้าที่ปัญญาชนอย่างนายผีต้องหนีภัยการเมืองอย่างหัวซุกหัวซุน เพื่อให้พ้นจากเงื้อมมือของคนบ้าอำนาจ สันนิษฐานกันว่านักรบทางปัญญาผู้นี้ไปเสียชีวิตในป่าลาว


ใครใดในโลกนี้ เป็นไฉน
ใช่พ่อนายผีไย ขยาดเว้น
ทำชั่วบ่ชอบใจ จักด่า
ทำชอบชนเชยเต้น แต่งแกล้งกลอนสวย